لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف: هدف از این بررسی تعیین نوع و شدت انگلهای کرمی و خارجی جوندگان شهر تبریز بوده است.طراحی مطالعه: مطالعه مشاهده ای مقطعی.حیوانات: 120 سر جونده )شامل 56 سر موس موسکلوس، 38 سرراتوس نروژیکوس و 26 سر کرایستولوس میگراتوریوس( که از مناطق مختلف شهرستان تبریز با استفاده از تله زنده گیر صید گردیدند.روش کار: پس از بیهوشی و شناسایی جنس و گونه جوندگان، ابتدا انگلهای خارجی از سطح بدن آنها جدا گردید. سپس جوندگان مورد کالبد گشایی قرار گرفتند و کرمهای دستگاه گوارش آنها جمع آوری گردید. شناسایی انگلها در حد جنس و گونه پس از شمارش، ثبوت در فرمالین 10 درصد و رنگ آمیزی توسط کلیدهای تشخیصی انجام پذیرفت.تجزیه و تحلیل آماری: آمار توصیفی.نتایج: در مجموع از 120 سر جونده، 94 سر 78.3) درصد( حداقل به یک نوع انگل داخلی یا خارجی آلوده بودند. در بررسی انگل شناسی دو گونه نماتود: ماستوفوروس موریس 21.28) درصد(، سیفاسیا ابولاتا 17.02) درصد( و دو گونه سستود: اسکریا بینوتنیا اوراننسیس 21.28) درصد(، هیمنولپیس دیمینوتا 24.47) درصد( و یک متاسستود: سیستی سرکوس فاسیولاریس 7.45) درصد( و یک گونه آکانتوسفال: مونیلی فرمیس مونیلی فرمیس 8.5) درصد( و دو نوع کک: نوزوپسیلوس فاسیاتوس 47.22) درصد(، گزنوپسیلاکئوپیس 16.66) درصد( و دو نوع کنه: ریپیسفالوس سانگواینوس 13.88) درصد(، همافیزالیس پونکتاتا 16.66) درصد( و یک نوع جرب: اورنیتونیسوس باکوتی 5.55) درصد( جدا گردید.نتیجه گیری: در این بررسی برای اولین بار نماتود ماستوفوروس موریس (در معده)، سستود اسکریابینوتنیا اوراننسیس (در روده)، کنه ریپسفالوس سانگواینوس (در پوست) جوندگان ایران گزارش شده است. با توجه به نقش جوندگان در انتقال بیماریهای مشترک و قرار گرفتن آنها در چرخه تکاملی انگلها به عنوان میزبان واسط لزوم مبارزه با این حیوانات در منطقه بیش از پیش احساس می شود.

بیماری های انگلی به عنوان مانعی بزرگ در رشد و سلامت حیوانات در سرار دنیا مطرح هستند. در این میان اسب نسبت به سایر دام های اهلی به الودگی انگلی حساس تر بوده و در یک زمان ممکن است به گونه های مختلف الوده گردد. باشگاه اسب سواری شهرستان گنبدکاووس و اردبیل میزان الودگی در اسب به انگل های گوارشی به پنجاه راس اسب، شامل 34 نریان و17مادیان در بهار تابستان 94 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج مطالعه ابتلای 100نمونه (12/78درصد) به انگل خونی پیرسپلاموز را نشان می داد و ابتلا نوع دیگری از انگل های خونی وجود نداشت. الودگی های خونی ارتباطی به سن و جنسیت ندارد.

ماهی قرمز یا ماهی حوض طلایی ازماهیان مهم زینتی و از خانواده کپور ماهیان است که به طور گسترده و با قیمت ارزان در مقایسه با سایر ماهیان زینتی در دنیا مورد استفاده قرار می گیرد به منظور شناسایی انگل های خارجی این ماهی و کسب اطلاعات از میزان درگیری با این گونه انگل ها تعداد 35 عدد از گونه فوق مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت. بدین منظور با جمع آوری ماهیان از مراکز تکثیر در شهرستانهای اصفهان، شهرکرد و کاشان و حمل آنها با کیسه های مخصوص حمل ماهی، به مرکز تحقیقات شیلات واقع در دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد انتقال داده شدند و پس از زیست سنجی هر کدام اقدام به جداسازی انگل ها از پوست ، باله و آبشش ها گردید در این تحقیق انگلهای تریکودینا، گونه ژیروداکتیلوس، داکتیلوژیروس بائری، داکتلوژیروس انکوراتوس و گونه داکتیلوژیروس مورد شناسایی قرارگرفت. در کل 31.43 درصد ماهیان مورد بررسی سالم و 68.57 درصد آنها آلوده به این انگلها بوده اند. بر روی پوست و باله ها تریکودینا با 34.28 درصد بیشترین و ژیروداکتیلوس با 8.57 درصد کمترین میزان آلودگی را به خود اختصاص دادند همچنین بر روی آبشش نیزجنس داکتیلوژیروس با 25.71 درصد بیشترین و جنس ژیروداکتیلوس با 20 درصد کمترین میزان آلودگی را داشته اند. در مطالعه صورت گرفته ژیروداکتیلوس بائری به عنوان انگل اختصاصی ماهی قرمز جداسازی شده است که ویژگی میزبانی انگل مذکور را نشان می دهد.

به منظور بررسی وضعیت آلودگی پرندگان زینتی و دست آموز در شهرستان ارومیه 13 پرنده فروشی در سطح شهرستان ارومیه با مجموع 908 پرنده از انواع کبوتر، قناری، مرغ عشق، فینچ، طوطی، سره، ترقه و کبک مورد بررسی قرار گرفت. در بازرسی سطح بدن 213 قطعه کبوتر آلودگی به شپش Columbicla columbae در 72 قطعه (%33.8) دیده شد. در بررسی 430 قطعه قناری 40 قطعه (%9.3) آلوده به جربCnemidocoptes pillae  بودند، هم چنین در بازرسی 78 قطعه فینچ و 5 قطعه سره به ترتیب 1 و2 مورد آلوده به Cnemidocoptes pillae بودند. در این بررسی جایگاه پرنده فروشی های تحت بررسی شش موردآلوده به Dermanyssus gallinae ، نه مورد آلوده به Argas reflexus و چهار مورد آلوده به مگس Pseudolynchia canarsis بودند.

آلودگی به انگل های خارجی در ماکیان بومی واجد اهمیت زیادی می باشد و علت آن پایین بودن سطح بهداشت در روش نگهداری و همچنین پرورش مشترک آنها با سایر حیوانات می باشد. این بررسی در شش ماهه اول سال 1384 و بر روی 50 قطعه از ماکیان بومی که به روش نمونه برداری تصادفی از مناطق مختلف شهرستان تبریز تهیه شده بودند انجام گردید. انگل های خارجی پرنده ها به روش معمول انگل شناسی جداسازی، نگهداری و آماده سازی شده و با استفاده از میکروسکوپ نوری مورد شناسایی قرار گرفتند. از ماکیان مورد بررسی، 44 مورد (%88) آلوده و 6 مورد (%12) فاقد آلودگی به انگل های خارجی بودند. انگل های جدا شده و درصد آلودگی پرنده های مورد آزمایش شامل شپش های: کوکلوتوگاستر هتروگرافوس (%86)، منوپون گالینه (%80)، گونیودس دیسیمیلیس (%62) و لیپوروس کاپونیس (%36) و کنه سانان: آرگاس پرسیکوس (%18) و کنمیدوکوپتس موتانس (%8) بودند.

زمینه مطالعه: آلودگی سگ به بندپایان انگل خارجی دارای اهمیت بهداشت انسانی و دامپزشکی در دنیا و ایران به دلیل انتقال عوامل بیماریزا می باشد. هدف: هدف از این مطالعه تعیین فراوانی و تنوع گونه ای بندپایان انگل خارجی در سگ های منطقه گیلانغرب بود. روش کار: 138 قلاده سگ (93 قلاده سگ گله و 45 قلاده سگ نگهبان) به روش تصادفی ساده از فروردین ماه سال1391 تا خرداد ماه سال 1392 مطالعه گردیدند. سطح بدن سگ ها از نظر آلودگی به کنه های سخت بررسی گردیده و در امتداد ضمایم دهانی جدا شدند. جرب ها مستقیما از پوست و یا با تخریش و هضم آن جمع آوری گردیدند. کک و شپش نیز از سطح بدن جدا گردید و شناسایی شدند. نتایج: آلودگی به انگل های خارجی در 65 قلاده سگ گله (47.11%) و 43 قلاده سگ نگهبان (31.16%) بود. فراوانی آلودگی در سگ های نر نسبت به سگ های ماده کمتر از یک سال اختلاف معنی داری داشت (p£0.05) بیشترین و کمترین آلودگی کنه سخت به ترتیب از گونه های ریپی سفالوس سانگوینوس (35.36%) و هیالوما مارجیناتوم مارجیناتوم (3.06%) بود. نسبت تعداد کنه به هر قلاده سگ 2.13 با بیشترین توزیع بدنی کنه ریپی سفالوس سانگوینوس (24.82%) در سطح داخلی لاله گوش بود (p£0.05) اختلاف فراوانی آلودگی کنه سخت در فصل بهار (33.82%) نسبت به سایر فصول معنی دار بود (p£0.05) . 35 قلاده سگ (25.14%) از سگ های تحت مطالعه آلوده به سارکوپتس اسکابیئی (15.33%)، دمودکس کنیس(9.81%)، کتنوسفالیدس کنیس (6.52%)، پولکس ایریتانس (3.62%) و تریکودکتس کنیس (4.35%) بودند. نتیجه گیری نهایی: نتایج این تحقیق نشانگر وجود تنوع گونه ای در فون انگل های خارجی سگ های منطقه بود که می توانند در انتقال آن ها به انسان و نیز انتقال عوامل عفونت زا به سگ ایفای نقش کنند.

این مطالعه به منظور تعیین فون انگلی ماهیان زینتی در مراکز پرورش ماهیان زینتی استان قزوین طی زمستان سال 92 تا بهار سال 93 انجام شد. بدین منظور، به طور تصادفی از 240 قطعه ماهی در حال مرگ از 12 مرکز پرورش ماهی زینتی نمونه برداری شد. پس از انتقال نمونه ها به آزمایشگاه، هر نمونه به تفکیک از لحاظ وجود انگل های خارجی مورد آزمایش قرار گرفت. در مجموع، 11 مزرعه در فصل زمستان و 12 مزرعه در فصل بهار به انگل های ایکتیوفتیریوس، چیلودنلا، داکتیلوژیروس، ژیروداکتیلوس و تریکودینا مبتلا بوده اند. از نظر رابطه میزان شیوع آلودگی و نژاد ماهی نیز اختلاف معنی داری (p<0.05) مشاهده گردید، طوری که بیشترین میزان آلودگی در گونه سیچلاید و کمترین میزان آلودگی در نژاد سورم مشاهده گردید. بیشترین آلودگی انگلی ماهیان زینتی استان قزوین مربوط به انگل ایکتیوفتیریوس مولتی فیلیس و کمترین میزان آلودگی مربوط به چیلودنلا بود (p<0.05). همچنین، از نظر نوع منبع تامین آب آکواریوم ها و میزان آلودگی انگلی رابطه معنی داری (p<0.05) وجود داشت، طوری که میزان آلودگی انگلی در مزارعی که از آب چاه استفاده می شد، بیشتر بود. از نظر رابطه آلودگی به انگل و دمای آب، بیشترین میزان آلودگی در دمای بالای 30 درجه و کمترین میزان آلودگی مربوط به دمای بین 25 تا 28 درجه سلسیوس بود (p<0.05) این بررسی که برای اولین بار در استان قزوین صورت گرفت، نشان داد که ماهیان زینتی استان قزوین به انگل های خارجی مبتلا می باشد.

زمینه مطالعه: به علت رابطه نزدیک بین انسان و سگ، آلودگی سگ ها به انگل های خارجی می تواند علاوه بر ایجاد بیماری و اختلال در آسایش میزبان، سلامت و آسایش انسان را نیز متأثر سازد. هدف: این مطالعه با هدف تعیین فراوانی آلودگی به انگل های خارجی و شناسایی این انگل ها در سگ های ارجاعی به بیمارستان دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد انجام گرفت. روش کار: تعداد 460 قلاده سگ از فروردین 1396 تا فروردین 1397 از لحاظ آلودگی به انگل های خارجی مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات مربوط به سن، جنس، فصل، نژاد، محل نگهداری، نوع پوشش مویی (بلند یا کوتاه)، رنگ پوشش مویی (تیره یا روشن)، خارش، موریختگی و محل استقرار این انگل ها در پرسشنامه مخصوص ثبت شد. نتایج: در این مطالعه از 460 قلاده سگ مورد آزمایش، 99 قلاده (52/21 درصد) با نه گونه انگل خارجی آلوده بودند. تعداد 48 (43/10 درصد) قلاده سگ به کک های کتنوسفالیدس کنیس و پولکس ایریتانس آلوده بودند. ریپی سفالوس تورانیکوس، سارکوپتس اسکابئی، هایپوبوسکا لانگیپنیس و ریپی سفالوس سنگوینئوس به ترتیب از 14 (04/3 درصد)، 10 (17/2 درصد)، 10 (17/2 درصد) و 9 (95/1 درصد) قلاده سگ جدا شد. آلودگی به ولفارتیا مگنیفیکا، دمودکس کنیس، اتودکتس سینوتیس، همافیزالیس اریناسئی و لینوگناتوس ستوزوس به ترتیب در 9 (95/1 درصد)، 3 (65/0 درصد)، 2 (43/0 درصد)، 1 (21/0 درصد) و 1 (21/0 درصد) قلاده سگ دیده شد. فراوانی آلودگی به انگل های خارجی با محل نگهداری، جنسیت و داشتن خارش رابطه آماری معنی داری نشان داد (05/0>p ). رابطه آماری معنی داری بین آلودگی به انگل های خارجی با سن، رنگ و طول مو، فصل و موریختگی دیده نشد (05/0